انتظار ایرانی

خدا نکنه اینجا تصمیم بگیری تغییر رشته بدی و مثلا از حوزه هنر بری حوزه علوم.این مشاورهای دانشگاهی به خاطر پول، هر مدل شیمی و فیزیک و زیست شناسی که در لیست باشه بهت میندازن و ادعا می کنن قوانین دانشگاه ما همینه . و همه اینها به خاطر سیستم خصوصی بودن همه چیز تو امریکا هست، که حتی روی سیستم  قیمت گذاری بستنی های مک دونالد هم تاثیر گذاشته.

....  !

دیروز که رفته بودم دانشگاه ، اسمم رو توی لیست انتظار نوشتم و دو ساعت تمام منتظر بودم تا مشاوره اسمم رو صدا بزنه. تو این مدت که منتظر بودم، همش در حال مقایسه با ایران بودم. اگر این دو ساعت انتظار توی ایران بود، همه صداشون در میومد و به هر چی سیستم و دم و دستگاه بود دعای خیر می کردن. اما اینجا اینطوری نبود، نزدیک به 50 نفر تو لیست انتظار بودن و تو یکی از طبقه های دانشگاه پخش بودن واز کسی صدا در نمی یومد. وقتی مشاوره میومد بیرون و اسم یه نفر رو می خوند ،2 دقیقه می کشید تا طرف خودش رو برسونه به سمت مشاوره و این 2 دقیقه هیچ ربطی به مسافت دانشجو و مشاوره نداشت و در کل همه آدم های صبوری و باحالی بودن  که خیلی حساس نبودن چند بار اسمشون خونده میشد تا برسن به دم در اتاق!و من باز هم فکر می کردم اگر این سیستم توی ایران بود همه جمع می شدن دم در اتاق مشاوره و منتظر بودن معجزه بشه تا نفر بعدی خودشون باشن ، حتی اگه اعتقاد داشته باشن نفر پنجاه لیست اسمشون رو نوشتن ، باز هم منتظر معجزه بودن.هاها.

من هم با همه دانشجو ها فرق داشتم ، ردیف اول نشسته بود، با اینکه نفر چهلم بود و مدام از روی مانیتور چک می کردیم که نفر چندم هستم ! حتی اسم دو نفر قبلم رو هم دیده بودم که وقتی اسمشون رو گفتن منم خوشحال بشم. و وقتی که مشاوره اومد و گفت "هی هان" من داشتم ذوق می کردم و هی می گفتم نفر بعدی منم. از شانس من هم هی هان نبود و وقتی اسم من رو خوند مثل یه ایرانی خیلی منتظر به سمت اتاق شیرجه رفتم و فکر کنم رکورد 2 ثانیه ای رو زدم ! !